Toen ik, zo'n 30 jaar geleden, mijn eerste eigen hond Shane kreeg, dacht ik nooit na over hoe hij zich bewoog. Ik was voornamelijk bezig met zijn training(toen nog met slipketting, maar ook met beloning van voertjes) en hem kunstjes aanleren. Ik heb trouwens alleen een puppy cursus met hem gedaan en de rest op mijn eigen manier gedaan. De slipketting ging er al snel vanaf, omdat die het haar in de kraag kapot maakte.
Maar ik ging naar de dierenarts als hij kreupel was en dan kreeg hij een pilletje tegen de pijn, moest hij rustig aan doen tot het over was. Shane was bijna nooit kreupel en ik kan me niet indenken dat hij erge last van zijn spieren heeft gehad, maar ik kan dat dus niet met zekerheid zeggen, want ik keek toen heel anders naar mijn hond, als nu.
Met Cooper veranderde die blik op beweging nog niet echt. Hij groeide schots en scheef in dat eerste jaar en we zijn wel onder specialistische dierenarts zorg geweest om dat in goede banen te leiden. Maar ik kon zelf niet zien dat er iets mis was, tot het echt heel duidelijk werd in zijn bewegen. Het is wel de tijd dat ik hoorde van dieren fysiotherapeuten en osteopaten. Maar ik heb met hem nooit de stap gezet, hoewel hij later in zijn korte leven toch flink last van zijn rug had. Daar voel ik me nu soms nog wel eens schuldig over.
Pas toen Jinx in de palen, bij behendigheid, een flinke blessure opliep ben ik naar de osteopaat gegaan. En kwam er dus achter dat die zo veel voor een dier kon betekenen. Maar ik zag zelf nog steeds niet heel vroeg de tekenen van pijn. Als ik nu filmpjes van haar terug kijk, zie ik een hond met een stijve rug. Met Jinx ben ik balans en coördinatie gaan doen. Dat hebben we heel wat jaartjes gedaan en oh wat vond ze dat leuk! Vol overgave stonden we bij Funfor2 in de les. Pamela zei altijd: geef je hond wat rust tussen de oefeningen door, maar daar wilde Jinx niks van weten. Ik denk dat we dat toch wel zo'n 6 jaar hebben gedaan.
Pas toen ik Storm kreeg ging ik me pas meer voor beweging interesseren. En door Nicole, die behendigheid loopt en er les in geeft, die altijd heel snel een blokkade spot bij honden. En door met haar mee te kijken, begon ik het ook te zien. Ik ben met Storm bij een online fitness programma terecht gekomen, Dogs4motion, waar ik ontzettend veel geleerd heb en nog steeds leer, want ik heb meerdere programma's bij hun. Ik heb vorig jaar nog een ander fitness programma gevolgd, Sterk en Fit waar ik nog meer van geleerd heb.
En zo is de interesse ontstaan in het bewegen van de hond.
Ik doe twee best risicovolle sporten met mijn honden. Behendigheid en frisbee. Ik wil dat graag goed kunnen begeleiden en nu Storm ouder word, hij wordt alweer 11 dit jaar, wil ik hem zo soepel moegelijk houden. Hij heeft al een probleem in zijn rug, waar ik artrose of zelfs spondylose verwacht. hier ga ik binnenkort even voor met de dierenarts praten en foto's laten maken.
Vorig jaar kwam de opleiding Hondensportcoach langs en ik dacht meteen: dat wil ik! Ik ben al bezig met beweging, dus dit sluit perfect aan. Ik ben echter een vreselijke angsthaas om dingen in mijn eentje te doen en ik wil niet meer dan een uur zelf auto rijden(concentratie problemen). Dus moest ik wachten tot Nicole, die die opleiding ook wilde doen, daar tijd voor had. Het online gedeelte was top. Maar ik moet zeggen dat de praktijkdagen zwaar tegenvielen. En dan bedoel ik niet dat het moeilijk was. Er werd veel aandacht gegeven aan gang analyse en range of motion van de ledematen testen. Maar toen werden we in het diepe gegooid. We kregen in groepjes een onderdeel van de hond toegewezen met de opdracht: verzin een oefening. Maar er is nergens in de voorafgaande stof ook maar iets over oefeningen uitgelegd. Bij de beoordeling van die oefeningen werd er niets gezegd over de uitvoering, de houding van de hond, hoe vaak je iets herhaald of hoe je het zwaarder maakt.
Ook tijdens de laatste praktijkdag werd hier niets over uitgelegd. We moesten een hond beoordelen en een aantal oefeningen uitwerken. Ik vind dat toch echt een belangrijk onderdeel, omdat het precies dat is, wat je als sportcoach gaat doen. De hond sterker maken. Vragen werden handig ontweken, dus heb ik het eigenlijk halverwege die dag maar opgegeven. Ik ben blij dat ik dan een super uitleg bij Dogs4motion en Sterk en Fit in de pocket heb, waar ik ten alle tijden op kan terugvallen.
Ik zeg zeker niet snel dat iets me tegenvalt. Hier is dat zeker het geval bij het praktijkgedeelte. De theorie vond ik wel super, maar ook daarin werd geen aandacht gegeven aan de oefeningen. Dat vind ik toch wel een groot nadeel. Zeker voor een geaccrediteerde opleiding. Maar goed, ik mag me dus nu wel officieel hondensportcoach noemen.
Reactie plaatsen
Reacties